Nieuwste loot aan mijn taalboom

Vertalen is puzzelen met taal. Hoe zeggen ‘wij’ dit? Wat bedoelt de schrijver? Loopt de tekst? Zie ik geen alliteratie over het hoofd? Is dit woord wel het juiste register? Heb ik nog een synoniem?

Heerlijk om over al die dingen na te denken, te experimenteren, te proberen, te proeven.

Vertalen voelt al met al meer als hobby dan als werk. Ik kan er mijn liefde voor taal en literatuur in kwijt en ik denk dat ik deze liefhebberij tot ver na de pensioengerechtigde leeftijd vol ga houden.

In 2025 deed ik de introductiecursus van de Vertalersvakschool om in te kunnen stromen in de opleiding tot literair vertaler Engels-Nederlands. Kennis van de doeltaal (Nederlands) blijkt doorslaggevend en hé, toevallig ben ik daar nogal niet een beetje in thuis. Vertalen ligt me kortom goed en zonder valse bescheidenheid durf ik ook wel te zeggen dat ik er goed in ben en de komende jaren ook nog beter ga worden natuurlijk door het volgen van de opleiding.

Vertalen doe ik voornamelijk in samenwerking met Carolien Romers. Vriendin sinds jaar en dag en mijn vaste taalmaatje. En nee, voor AI ben ik niet bang. Haal maar een keer één hoofdstuk door een machine en je weet waarom. Onleesbaar. Serieus.